Ey sevgili! Binbir hülyaya açık hayallerimin eşsiz sakini. Karanlık gecelerimde parlayan akşam yıldızı. Bağrımda esen sonbahar rüzgârı. Gözlerimde yaz yağmuru. Rüyalarımda görünüp görünüp kaybolan, yüreğimde ötelere kök salan… Aşkınla uyanır her geceye gönlüm, her sabah gözlerimde ağlar, düşlerim...
Ey sevgili! Engin gözlerinde boğulmuş bakışlarımın derinliğinde yaşayan güzel. Gönül kadehimdeki buruk tat, yürek burkan sarhoşluğum. Kaç gözyaşı kopardın gönlümden, fırtınalar çözüldü gözlerimden. Boğulan yorgun kalbimi ayaklarına doladım. Bu aşkın hayalini bağışla bana…
Ey sevgili! Şiir döken gözlerinde oyalanmaya başlayınca başladı kalbimde sızı. Tebessümler saçan o loş gözlerinin semalarında kanat çırpar titrek yüreğim. Ateşten dizelerdir bestelenir o gözlerinde. Solgun bir ümitle bakıyorum gözlerine. Çağıldayan ırmaklar bile geri çevirmez bilirsin yağmuru...
Ey sevgili! Gözlerindeki yakamoz parıltıları gönülleri pervanelere çeviren. Bakışlarının darbeleri kalbimi mıh gibi deliyor. Hüzünlü bir şarkının notaları gibi yüreğime işliyor. Cesaretim yok kalbine yol bulmak için. Her nefes bir ümidi fısıldıyor hiç durmadan göğsümde. Kalbimin en derin mahzenlerinde gizli bir mücevher gibi saklıyorum bu sevdayı. Dipsiz kuyularda saklanıyor sözlerim, merdiven sağır çıkarmaz dilime. Sırrımı ortaya döken duru gözyaşlarıma bak. Kalbimin yükü dudaklarımı ağırlaştırdı, dudaklarım bükük bükük ve suskun. Biliyorum fani yüreğimdeki bu aşk ancak ötelerdeki mutluluğu imâ eder.Bütün kelimeleri bırakıp ellerimi göklere uzattım. Dudaklarımda ses vermeyen söz sağanağı, bir çağlayan uğulduyor içerimde…
